1 วันก่อน....

posted on 07 Nov 2008 19:28 by mini-mummy  in Other
            อัพบล็อกคราวนี้ ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ  >_<  แต่คิดจะเขียนอะไรทิ้งท้ายเลข 1 ของเราสักหน่อย (พรุ่งนี้จะอายุ 20 แล้ว หุหุ )             จะว่าไป แอบรู้สึกใจหายนิดๆ เหมือนกัน เพราะว่าต่อไปนี้ เราจะไม่ได้เป็น ผู้เยาว์ตามกฎหมายแล้ว แต่จะเป็นผู้ใหญ่ซึ่งสามารถทำอะไรได้หลายๆ อย่างโดยถูกต้องตามกฎหมาย (แน่นอนรวมทั้งเวลารับโทษก็ต้องรับโทษแบบเต็มที่ด้วย =[]= !!! ) ß- ที่พูดเนี่ยไม่ใช่เพราะ mummy เคยทำความผิดอะไรหรอกนะคะ !!! mummy เป็นเด็กเรียบร้อยค่ะ !!!              เอาจริงๆ แล้วถึงเราจะอายุ 20 แล้ว mummy ก็คิดว่าสภาพแวดล้อมก็คงไม่เปลี่ยนอะไรไปมากหรอกค่ะ เพราะยังไงก็เหมือนกับวันเกิดทุก ๆปีที่ผ่านมา แต่ สำหรับ mummy mummy รู้สึกว่า พอเราขึ้นเลข 2 แล้วเราก็ควรจะเริ่มทำตัวเป็นผู้ใหญ่ได้สักที              มาวันนี้ มันพาลทำให้ mummy นึกถึงวัน 3 วันค่ะ วันแรก ก็คือวันที่ mummy จะอายุ 10 ขวบ จำได้ว่า ตอนวันที่ 7 พย. Mummy ตื่นเต้นมาก ไม่ใช่เพราะอะไรหรอกค่ะ เพราะว่าที่บ้าน mummy หลอก mummy ว่า ถ้าเด็กอายุ 10 ขวบ แผลเป็นที่เคยมีมาทั้งหมดมันจะหายไป =[]=!!!! ด้วยความที่ตอนเด็กๆ mummy เป็นเด็กที่ซุกซนเล่นอะไรโลดโผน เลยทำให้มีแผลกลับบ้านเป็นประจำ พอได้ยินแบบนั้น mummy ก็ แฮ่~ ดีแหะ งั้นวันหลัง เราจะลองเล่นอะไรที่ระวังตัวมากกว่าเดิม แผลอุตสาห์หายจะให้มีแผลอีกก็แอบเสียดาย ... แต่สุดท้ายแผลของ mummy ก็ไม่หายค่ะ =[]=!!! เชื่อแบบนั้นไปอีกสักพัก จน โตขึ้นมาถึงรู้ว่ามันเป็นแผนหลอกให้ mummy ทำตัวเรียบร้อยเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไปมั้งเท่านั้นเอง (ก็นะ... กว่า mummy จะเลิกเล่นอะไรที่เหมือนเด็กผู้ชาย ก็ทำเอาคุณแม่รู้สึกเหมือนมีลูกเป็นลิงเลยทีเดียว )             วันที่ 2 ก็คือวันที่ mummy ขึ้นมหาลัยวันแรกค่ะ ตอนนั้นรู้สึกตื่นเต้นมาก เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับมหาลัยมากมาย จำได้ว่าตอนเห็นพี่สาวของเราใส่ชุดมหาลัยจริงๆ ในความรู้สึกของเรามันก็เหมือนเดิมแหละ พี่สาวเราไม่ได้เปลี่ยนอะไรไปเลย แต่คงเป็นเพราะเรื่องที่ได้ยินว่า มหาลัยเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ จะทำอะไรตามใจชอบได้มากขึ้น ดังนั้นถึงจะเห็นพี่สาวไม่เปลี่ยนไป แต่ก็อดภูมิใจขึ้นมานิดๆ ไม่ได้ว่าเราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาอีกนิดแล้ว (แต่คิดยังไงก็รู้สึกชอบเครื่องแบบม.ปลาย รร. เก่ามากกว่าอยู่ดีนั้นแหละ = = )             วันที่ 3 ถึง mummy จะเอามาพูดเป็นเรื่องสุดท้ายแต่มันก็เป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับ mummy มาก ๆ มากที่สุดด้วยคะว่ากันว่าวันเกิดของลูกก็เกือบคล้ายวันตายแม่ มาตอนนี้มันทำให้ mummy นึกถึงช่วงเวลาที่แม่ของ mummy จะคลอด mummy ออกมา แม่จะต้องตั้งท้องตั้ง 9 เดือน ทำอะไรเดินเหินลำบาก ต้องกินสารพัดของที่มีคุณค่าและประโยชน์ (ซึ่งบางอย่างมันก็ไม่อร่อยเลย = = ) เวลาคลอด mummy แม่คงเจ็บมาก ถึงแม่จะบอกว่า mummy เป็นเด็กคลอดง่าย แต่คิดว่าถึงเวลาจริงๆ มันก็คงต้องเจ็บแน่ๆ มีหลายครั้งที่ แม่ของ mummy จะพูดว่า mummy หลายครั้งก็พูดจารุนแรง ตอนที่โดนว่า mummy จะพาลคิดว่าเราเป็นเด็กที่แม่ไม่รักหรือไงนะ ? แต่จริง ๆ พอมาคิดๆ ดู ที่แม่ทำไปจริงๆ ก็เพราะเป็นห่วง ... ที่ห้ามอะไรหลายๆ อย่างนั้นก็เพราะว่าแม่กลัวว่าจะเสียเราไปก็เท่านั้นเอง (แต่ถึงตอนนี้ก็ยังอยากบอกแม่นะคะว่า อย่าห่วงให้มากเลยค่ะ - -* เดียว mummy ได้ทำอะไรไม่เป็นหรอก - -* )             กลับมาถึงเรื่องในตอนนี้บ้าง >_< แต่ก่อน mummy คิดอยากจะเป็นผู้ใหญ่มากเลยค่ะ แต่ตอนนี้พูดตรงๆ mummy ไม่อยากแล้ว อยากจะเป็นเด็ก ที่ไม่มีเรื่องอะไรให้คิดมากเหมือนผู้ใหญ่มากกว่า              ยิ่งเป็นผู้ใหญ่ คนเราก็ยิ่งใส่หน้ากากใส่กัน             ยิ่งเป็นผู้ใหญ่ ก็ต้องยิ่งคิดสภานภาพทางสังคมมากขึ้น              เหมือนกับค่อยๆ เสียตัวตนของตัวเองไปทีละน้อย mummy ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นเลย              หลายครั้งที่ mummy ลำบากใจ ไม่สบายใจ แต่ก็ไม่สามารถพูดออกไปได้ เพราะเราเป็น ผู้ใหญ่ แล้ว และเราต้องรู้จักเก็บอารมณ์ จะพูดได้ก็ต่อเมื่ออยู่กับเพื่อนสนิทหรือคนที่เราไว้ใจจริงๆ เท่านั้น              การเป็นผู้ใหญ่สำหรับ mummy เป็นเรื่องที่น่าหนักใจในหลายๆ ด้านค่ะ             ใครจะมองว่า mummy เป็นเด็กหรือยังไง แต่นี้เป็นตัวตนของ mummy เอง แล้วก็เป็นเด็กที่ไม่อยากโตอีกด้วย              ถ้ามีเด็กคนไหนได้อ่านเรื่องที่ mummy เขียนในวันนี้ mummy เองก็อยากจะบอกค่ะว่า อย่าเพิ่งรีบโตก็ได้ รีบใช้เวลาตอนเด็กๆ ให้คุ้ม เพราะช่วงเวลาเด็กๆ นั้นจะไม่มีทางกลับมาหาน้องได้อีกเลย พี่เองก็เป็นคนหนึ่งที่รู้สึกเสียดายช่วงเวลาวัยเด็กจริงๆ              ยิ่งโต สิ่งที่น้องต้องแบกรับมันจะยิ่งเยอะ บางอย่างมันก็หนักมากๆๆ แบบนี้แล้วน้องยังอยากจะโตอีกหรอ              คนเราไม่สามารถหยุดเวลาได้หรอกนะ แต่คนเราเลือกได้ว่าจะทำอะไรในตอนไหน เพราะงั้นช่วงเวลาที่มีเพียงแค่ครั้งเดียวนั้น พี่อยากให้น้องได้ใช้มันให้คุ้ม ไม่นึกเสียดายว่า ทำไมตอนนั้นเราไม่ทำแบบนั้นหรือแบบนี้             ไม่ต้องรีบโตหรอก -_,- เพราะยังไงช่วงเวลานั้นมันต้องมาหาน้องแน่ๆ             แต่ช่วงเวลาเด็กมันผิดกัน ยิ่งเวลาผ่านไป  มันก็ยิ่งหนีห่างจากน้องไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายมันก็อาจจะไม่กลับมาอีกเลย  (ที่บอกว่าอาจจะ เพราะน้องบางคนอาจจะแอ๊บแบ๊วได้เนียนๆ ก็ได้นะ >v< )              สุดท้ายนี้ mummy อยากจะสัญญากับตัวเองว่า ต่อไปนี้เราจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น (แบบเริ่มปลงทำใจยอมรับแล้วละ ) เพราะช่วงเวลาที่เป็นผู้ใหญ่ก็ถือว่ามีจำกัดเหมือนกัน เพราะงั้นก็ขอทำตัวให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้              mummy จะไม่ทิ้งตัวตนของ mummy ไปหรอก แต่จะพยายามรักษามันไว้ แสดงออกมากับคนที่เราสนิท ไว้ใจจริงๆ mummy จะพยายามไม่คิดมาก ไม่ให้มันมารกสมอง              คนเรายิ่งเวลาผ่านไปก็ต้องยิ่งโตขึ้น ได้เจอกับผู้คนหลากหลาย ซึ่งในนั้นอาจจะมีทั้งคนที่ดีและไม่ดีกับเรา มีทั้งคนที่ความคิดอ่าน สภาพแวดล้อมที่แตกต่าง mummy จะพยายามทำตัวให้ดีที่สุด              mummy จะไม่ทิ้งนิสัยเด็กๆ ของ mummy ไปหรอกนะ เพียงแต่จะแสดงออกมาให้น้อยลง เพราะนิสัยส่วนนั้นมีบางส่วนที่ทำให้เพื่อนของ mummy หัวเราะได้ mummy ดีใจค่ะ              ส่วนเรื่องที่ไม่ดี - -* จะพยายามปรับตัวให้ดียิ่งขึ้น ไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อตัวเองค่ะ              เพราะทุกๆ ครั้งที่เกิดเรื่องไม่ดีๆ ขึ้น ความไม่สบายใจก็ตกอยู่ที่ตัวเรา เพราะงั้นเราจึงต้องพยายามไม่ให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมา              Entry นี้แอบรู้สึกว่าเนื้อหาดูจริงจังไปนิดส์ ~ ยังไงก็ไม่รู้ ^_^”” แต่สัญญาค่ะว่า วันต่อไปคง (ย้ำค่ะ คง !) ไม่มีแล้วละคะ >_< ตอนนี้ mummy รอเวลาให้ถึงวันที่ 8 พย. วันสำคัญของ mummy (ที่วันนี้ทวีความสำคัญมากขึ้นไปอีก เพราะรู้ว่าวันที่ 8 พย. เองก็เป็นวันเกิดของไอด้อลที่ mummy กำลังชื่นชอบอยู่ในขณะนี้ >[]< !!! สกอร์เปี้ยน มิโร่ !! และคาลเดียร์ !!!!!!) ถึงปีนี้จะดูเงียบเหงา แตกต่างกับปีที่แล้ว (ยิ่งกว่าฟ้ากับดิน) เพราะปีนี้ พ่อกับแม่ก็ไม่อยู่แล้ว (ไปเที่ยวนะคะ ไปเที่ยว) แถมเป็นวันหยุด ไม่เจอเพื่อนๆ (และดูไม่มีทีท่าว่าจะนัด) แต่ mummy ก็คิดว่ามันอาจจะดีก็ได้ เพราะเราเองก็เป็น ผู้ใหญ่แล้วนินะ (ถึงจะแอบรู้สึกเหงาๆ ไม่ได้ก็ตามทีค่ะ T-T )

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

จะ "แก่" แล้ว!! ซินะเธอ!!!!!

5555 ท่านMummy กว่าจะอ่านจบทำเอาข้าเจ้าถึงกับปวดตาไปข้างทีเดียว....

เธอ...ทำให้ดีที่สุดก็เป็นพอหละ
เพราะไม่ว่ายังไง เราก้ต้องเจอกับเรื่องเดิมๆ(ที่ถูกทำให้น้อยลงในนานวันอะป่าว?) กับเรื่องที่ไม่เคยประสบพบเจอ (ที่จะถาโถมมาอย่าไม่หยุดยั้ง)

ค่อยๆแก้ ค่อยๆเรียนรู้ปายก็พอ...อย่าไปกดดันตัวเองเล๊ยยย ทุกวันนี้ยังไม่พออีกเรอะเธอ?

ไม่มีใครPerfect จะหาผู้ใหญ่Perfectนั้นก็ไม่มีหรอก....แต่ถ้ามี...ตูขอ เคี๊ยกๆๆๆ

เอาเป็นว่า Happy BirthDayนะจ๊ะ
"คิดไฟย์ให้ได้ไฟย์ คิดคามิวให้ได้คามิว!!"

#1 By MokoDoKi (125.24.180.108) on 2008-11-07 20:05

HBD น๊ะจ๊ะนู๋มิ้น

(ม่ายรุวันเกิดนู๋มิ้นมาก่อนเรยจนมาอ่านblog)

ดีจัยด้วยน้า ขอหั้ยมีความสุขมากๆ น่ารักมากๆ

แล้วอีกม่ายนานเราจาแกตามไป

ไว้เจอกัน

PS วันหลังลงเรื่องยาวๆหน่อยดิอยากอ่านเยอะๆๆๆ
PS2 เดี๋ยวจาไปเม้าเรื่องนิยายด้วย double wink

#2 By yok ^________^ (203.153.172.146) on 2008-11-07 22:18

จะ "แก่" เท่าฉันแล้วก็ขอให้มีความสุขประสาคนแก่!?cry

ปล. HBD นะจ๊ะ เยี่ยมบ้านเค้ามั่ง

#3 By ฺBear-killer on 2008-11-07 23:06

ไม่ต้องรีบเป็นผู้ใหญ่ก็ได้ เราก็ยี่สิบแล้วเหมือนกัน รู้สึกว่าตัวเองช่างแก่ แต่ก็คิดเหมือนกันนะว่า เมื่อเทียบกับปีที่แล้ว เรามองอะไรหลายๆอย่างต่างไปมากเลยที่เดียว นี่คงเป็นกระบวกการในการเข้าสู่ความเป็นผู้ใหญ่สินะ อย่างงี้เราก็รู้จักมิ้นท์มาเก้าปีแล้ว สิwink เวลาผ่านไปเร็วมาก มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นมากมายแต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ดีนั่นแหละ open-mounthed smile

#4 By Francis Noel (146.151.34.76) on 2008-11-13 07:42