ไม่ว่าจะพยายามยังไง ผมก็ยังคงเป็นได้แค่หมากในกระดากของฮิวโก้เท่านั้น
 
ถึงจะเปลี่ยนชื่อ หรือพยายามมีชีวิตอยู่ด้วยตัวเองมากแค่ไหน เขาก็ไม่หลุดจากโซ่ที่ชื่อว่าฮิวโก้ได้
 
วันวานที่ได้ร่วมเดินทางไปกับ ผู้คนที่เรียกตัวเองว่าพวกพ้องนั้น ราวกับความฝัน
 
มือที่เคยหยิบแผนที่ด้วยกัน มาวันนี้กลับต้องถือดาบห่ำหันกัน
 
เมื่อข้อแลกเปลี่ยนของความปลอดภัยของมารีแอน
 
คือการหักหลัง ชายที่ชื่อว่าสตัน เอลรอน
 
 
 
 
================
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ชั้นน่ะนะ เพราะอยากจะเป็นทหาร เลยตัดสินใจหนีออกมาจากบ้านนอก เพื่อที่จะได้เข้ามาเป็นทหารในเมือง
 
 
และที่สำคัญ นั่นคือ... ชั้นนะ อยากจะปกป้องคนสำคัญของชั้น
 
 
แต่ว่า...
 
 
เพราะอะไรฉันถึงต้องมาสู้กับคนสำคัญของขั้นกัน
 
 

 
สิ่งที่ได้รับจากการต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์นั้น... กลับกลายเป็นการถล่มตัวของถ้ำใต้น้ำ
 
"ลีออน ลีออน!!!!"
 
 

 
 เสียงที่ตะโกนออกไปสุดเสียงนั้น ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย ไม่สามารถช่วยอะไรได้แม้แต่จะระบายความคิดที่อยู่ในหัว
 
 
 
นายต้องรอดสิ ลีออน ชั้นไม่อยากจะเสียนายไป!!
ปล่อยให้ชั้นลงไปเถอะ!!!
อย่าทำอะไร ตัวคนเดียวอีกเลย!!!
 

 
 
เพราะรู้ดีว่า สำหรับคนอย่างลีออน แมคนาสนั้น เป็นคนที่ชอบผลักภาระทั้งหมดให้ตัวเองมากขนาดไหน ไม่รู้เพราะความที่ไม่เปิดใจให้ใคร หรือเป็นเพราะให้ความสำคัญกับตัวเองน้อยกว่าคนอื่นอยู่เรื่อยนั่นกันแน่
 
 
 
ให้ชั้นเป็นที่พักพิงของนายไม่ได้หรอ ?


 
 
ถ้อยคำที่อยากจะพูดกลับเข้ามาจุกอยู่ในอก
 
หลากหลายคำพูดที่อยากบอกออกไปนั่น มีมากมาย ตรงข้ามกับระยะห่างระหว่างเขาทั้งคู่ที่ค่อยๆ ลดลง
 
ขอบตา...กลับร้อนผ่าว
 
รู้สึกเกลียดในความโง่งมของตัวเอง เกลียดที่ตัวเองไม่เฉลียวใจในความสัมพันธ์อันแปลกประหลาดของฮิวโก้กับลีออน เกลียดตัวเองในความอ่อนด้อย และที่สำคัญคือ...
 
การที่เขาไม่สามารถฉุดให้เพื่อนของเขาหลุดออกมาจากขุมนรกอเวจีนี้ได้
 
แต่ทั้งๆ ที่เป็นอย่างนั้น
 
สิ่งที่ลีออนมอบให้แก่เขาผู้โง่เขลา
 
กลับเป็นรอยยิ้มแรก... และรอยยิ้มเดียวที่เขาจะได้รับจากชายที่ชื่อลีออน แมคนาส
 
พร้อมกับความจริงที่จะติดตัวเขาไปจนวันตายว่า..
 
แม้สตัน เอลรอนจะสามารถปกป้องโลกได้ทั้งใบ
แต่เขาก็ไม่อาจปกป้องคนที่สำคัญที่สุดของเขาได้อยู่ดี
 
 
 
===========
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สุดท้ายก็ทำลงไปจนได้ค่ะ TwT/
 
สวัสดีค่ะ ^ ^ mummy เองค่ะ
 
หลังจากปล่อย blog ร้างซะนาน ในที่สุดมัมมี่ก็มาอัพ blog ซะที ><!
 
(แถมมาอัพทีเป็นแบบ... pic fic?? หรืออะไรนะ เรียกไม่ถูก ><")
 
จริงๆ เอนทรีนี้ มันเกิดจากความบ้า อัดอั้น แต่ดันขี้เกียจ (?) เขียนฟิคเป็นเรื่องเป็นราวของมัมมี่เองค่ะ TwT...
 
(ประมาณว่า อยากเขียนฟิค สตัน x ลีออนนะ แต่ขี้เกียจอ่ะ...) ---> ว่าแล้วก็เหล่หันไปมองฟิคป่องไหที่ค้างอยู่... เพียบ!!!
 
ขอสัญญาด้วยเกียรติ์ของ มัมมี่ตัวกลมค่ะ! ว่ามัมมี่ยังไม่ได้ทอดทิ้งท่านคาล ท่านเด มิโร่ คามิว และปันใจให้กับสตัน และลีออนนะคะ T[]T!!!! (แค่... ขอยืมที่ว่างในหัวใจนิดเดียวเอง จริงๆ...) --> เสียงเบา ?
 
จริงๆ แล้วมัมมี่ชอบคู่นี้มาตั้งแต่ตอนที่เล่นภาค remake บนเครื่อง ps2 แล้วค่ะ =w= คิดว่าน่าจะเคยเขียนไปในเอนทรีเก่าๆ (พร้อมลงฟิค?) ไปแล้วรอบหนึ่ง แต่ที่กลับมาพีคจนทนไม่ไหว ขนาดที่ว่าต้องมาอัพเป็น blog เนี่ยเป็นเพราะว่า เจ้านี้ค่ะ
 
 

 
Tales of the Heros Twin Brave >[]<!!!
 
(จริงๆ มันออกมานานแล้วละคะ... สักพักแล้วด้วย...)
 
ซึ่งตอนนั้นก็ได้แต่โมเอ้ กรี๊ดร้อง ยะฮู้ว์ โห่ฮิ้ว อยู่คนเดียว TwT/ ให้กับฉากที่แสนน่ารักอย่าง สตันแย่งของกินที่ลีออนจะเก็บไว้ใช้ช่วยมารีแอนเอย..? หรือฉากสตันไปช่วยเจ้าหญิงลีออน(?) ที่ถูกจับเอย จนต่อมาเสี้ยนสุดๆ ทนไม่ไหว หยิบ Tales of the world ภาคหนึ่งที่เค้าทำเป็นภาษาอังกฤษ (และตัวเองเลิกเล่นไปกลางคัน) ออกมา เล่น...
 
 
.... ไอ้ที่ไปครูพักลักจำ อ่านเอาจากที่คนอื่นเค้ากรี๊ดๆ กันเนี่ย... มันสู้เล่นเองไม่ได้จริงๆ ต่ะ ><
 
ลีออน น่าร๊ากกกกกกกกมาว์กกกกกกก (และก็ปากเสียมากๆ เช่นกัน)​
 
ซึ่งถ้าเปรียบเทียบกับอารมณ์ของมัมมี่นั่น จะเป็นแบบนี้ค่ะ
 
ตอนเจอลีออนครั้งแรก: กรี๊ดดดดด ลีออนนนนนน ยอดยาหยี มัมมี่มาหาแล้วค้าาา >[]<!!
 
ตอนคุยกันแรกๆ: ฮ่าๆ ชั้นรู้นะว่าเธอซึน มามะขอหยิกแก้มหน่อย
 
คุยกันมากขึ้น: อูว์ ด่ากันแสบถึงทรวง...
 
มากขึ้น: ... เห้ยไอ้เด็กเปรต!!!!!! (ขออภัยแฟนๆ ลีออนทุกคนค่ะ ><"!!! ขอสาบานว่ามัมมี่รักลีออนมากจริงๆนะคะ!!!!)
 
มากขึ้น: พูดอย่างอื่นได้มั้ยฟร้าาาาา!!! (แต่ก็ยังพยายามจีบ?ต่อไป) คอยดูนะ ชั้นจะทำให้นายหลงชั้นหัวปักหัวป้ำให้ได้!!!

มากขึ้น: (เมื่อลีออนเดเระออก) นะ... น่ารัก TwT.... //สลบตายคาที่ <--- สรุป อีนี้แหละที่ไปหลงเค้าหัวปักหัวป้ำ
 
มากมากขึ้น: มารอบนี้ จะซึนยังไง จะปากเสียยังไง ฉันก็ขอเป็นทาสรักของเธอตลอดไปปปปป T[]T!!!!
 
 
.... อารมณ์ประมาณนั้นแหละค่ะ ...
 
เล่นแล้วรู้สึกเลยค่ะว่า ลีออนน่ารักมากกกก >///< ยิ่ง skit สตันกับลีออนไม่ใช่เพื่อนกันเนี่ย อ๊ากกกก สำหรับแม่ยกสตันลีออนแล้ว รู้สึกอยากจะกรี๊ดให้ดังๆ ยิ่งนัก แล้วยังมี skit ลีออนงอน จนสุดท้ายสตันต้องเดินมาง้อ เนี่ยมันสุดยอดดดด >[]<!!!
 
 
ท้ายที่สุดเลยต้องไปจับคอ ขู่เข็นเมอาจังมาช่วยเขียนฟิคสตัน ลีออนให้โฮกที v(TwT)v... ขอบใจเมอาจังมากเลยที่ช่วยเขียนฟิคให้โฮก ให้กรี๊ด จนเป็นบ้าเป็นหลังได้ขนาดนี้
 
ว่าแล้วมาคุยถึง pic fic บ้างค่ะ ><!
 
จริงๆ แล้ว pic fic อันนี้ตอนแรกดีไซน์อยู่นานเหมือนกันค่ะ เพราะว่าที่คิดไว้ตอนแรกอยากจะเขียนเป็น บทพูดของสตันกับลีออนสลับกันไปสลับกันมา (อยากเขียนให้ออกแนวคุยเรื่องเดียวกันแต่ต่างมุมมอง ดู contrast กันหน่อยๆ ?) แต่สุดท้ายด้วยความอ่อนด้อย ผสมกับความขี้เกียจ เลยเขียนแบ่งเป็น part แบบนี้แทน ><"
 
จริงๆ ที่เขียนไว้ มันต้องมีต่อค่ะ เขียนเป็นฉากความคิดของลีออนก่อนตาย แต่เป็นเพราะว่าอยากจบเรื่องด้วยคำว่า "ถึงจะเป็นฮีโร่ ก็ใช่ว่าจะปกป้องคนที่รักได้" ก็เลยขอตัดฉับๆ แบบนี้ไปซะเลย ><
 
และสำหรับคนที่ต้องการจะดูฉากชวนปวดใจ TwT.... ก็ขอเชิญทางนี้เลยนะคะ
 
 
 
 ว่าแล้วก็แปะ... CM (ตัวโฆษณาเกม)ให้เป็นของแถม >w<
 
 
ว่าแล้ว มีใครสนใจอยากรู้ประวัติของสตัน ลีออนหรือเนื้อเรื่องคร่าวๆ ของเกมนี้มั้ยค่ะ ><!  ถ้ามี เดียวเอนทรีหน้าจะจัดให้ค่ะ ! (แน่นอนว่าเป็นการโฮกส่วนบุคคลมากกว่าจะเรียกได้ว่าเป็นการสรุปเนื้อเรื่อง!) 
 
สุดท้ายนี้ ตอนนี้กำลังหาเพื่อนเมาท์เรื่องนี้อยู่นะคะ ^ ^/ สนใจแอดเอ็มหรือ EMS มาโล้ดค่ะ >w<

edit @ 9 Apr 2012 01:59:05 by mummy